Dertli başım ve kaygısızlığım

Öncelikle az sonra okuyacaklarınız sağlığınız, hatta özellikle ruh sağlığınız açısından pek sakıncalıdır. Zaten ben baştan sonra zararlı bir adamımdır. Küçükken mahallede, mahalle çocukları benle arkadaş olmayınca ben de gidip Fatih Işıklar isimli mahallenin cingen sıpalarıyla arkadaş olmuştum. Bu arkadaşlar arasından çoğu okula gitmiyor, hırsızlık yapıyordu. Trafikte cam silerlerdi. Ben de onlarla beraber hırsızlığa başlamıştım. Bakkaldan az mı kinder süpriz çaldım? Sonra az mı sibop kapağı arakladık? Pek bir zevkli idi.
Sonra aileler gidişatımı görüp anneme şikayet ediyorlardı beni. Kulağımdan tutup, asansör kapılarında yazdığı gibi "itiniz" diyerek beni babamın şefkatlı kollarına bırakıyor idi. Yani zararlı idim. Sonra bilgisayar aldılar da düzeldim.
Deeeeeermişim..

Ulan "deermişim" in modası geçti ama güzel genede. Her ne sikimse..

Yazmaya başlayım. Başımdan çok büyük şanssızlıklar geçiyor efenim. Gittiğim yere bela götürüyorum. Bela çeken bir adamım. Ama bela virüsünü taşıyıcı olarak bünyemde bulunduruyorum. Ama bazen bana da bulaşıyor.

Neyse ayrıntıya girmeden başımdan geçenleri aktarayım. Ayrıntı demişken, ya da neyse...
Evimde yangın çıktı. Final öncesi temize çektiğim tüm notlarım ve evde ve dünyada yanıcı hangi nesne var ise odamda masanın üstünde idi. Sağolsun doğum günü pastasını yakacağız derken muhtar çakmağını açık unutup yaktık sağı solu. Toparladık..
Sonra eve hırsız girdi. Laptopum çalındı. Sonra evi su bastı.

Ev arkadaşım "ulan amına koyayım grup sekste yapmadık ki ne bu cenabetlik" diyerek hakikaten şanssızlığımızı somut bir şekilde oraya koyan bir veryansında bulundu.

Sonra daha kötü ne olabilirdi dirkene daha dememle kız arkadaşımdan ayrıldım. Kız korktu tabi "bu cenabet herif benimde başıma bela açacak" diye.

Tabi moraller kötü, arkadaşın evine gittik sohbet ederiz diye. Adamın bulaşık makinası yanmaya başladı. Bir sürü hasar bir sürü sıkıntı doğdu tekrardan.

Dedim "başka bir eve gideyim", o arkadaşa bir şey olmaz". Hafif sıyrıklarla atlattı o da. Öncelikle sağlam bir otobüs kapısı darbesi yedi daha arkadaşın evine giderken beraber. Sonra telefonunu karıştırmak için elime almamla kapandı ve açılmadı. Geçmiş oldu.

Kafalar dolu sıkıntıdayız hala iç dış etkenlerden ötürü, Fener - Bursa maçına gidek dedik arkadaşlarla.. Gittik fener yenildi bu sefer.. 2-0 dan 2-3 bitti. Bursa 3 gol attı sayemde..

Ulan kafadan 50.000 kişinin amına koyduk, küsüratı saymıyorum..

Kafayı toplamak için memlekete geldik. Toparlayıp döneceğim. Okula artık başlayacağım. Yoksa olmaz bu gidişle. Hadi bakalım..