Bugün Ankara'dan geldim. Yol boyunca dağları, köyleri, İç Anadolu'nun kalan son yeşil örtüsünü izleyerek keyifli bir yolculuk geçirdim. Düşündüm ki ben yolculuk yapmayı baya seviyorum. Nedenini düşünmedim. Belki küçüklüğümden beri iç anadolunun muhtelif yerlerine dağılmış çok sevdiğim akrabalarımızı görmeye gittiğim içindir yolculuğu bu kadar sevmem.
Yani aslında sevdiğin birine varmayı seviyorsun da yol bahanen oluyor bir nevi.
Arabanın arka koltuğundaydım hep. Ortada oturur yolu izlerdim. Annem, babam önde otururdu. Yolda hep müzik dinlerdim. Genelde türkü dinlerdik. Zülfü Livaneli, Edip Akbayram, Selda Bağcan ve daha nicesi. Yol boyunca bir kaset biter, diğeri takılırdı. Bazen benim kasetlerim de takılırdı ama genelde sonuna kadar dinlenmezdi. Bu kaset değişim işini annem yapardı. Arada da meyve soyardı.
Türküleri dinlerken iç anadolunun çorak topraklarını, yeşil yaylarını, göz alabildiğince uzun düzlüklerini, dağlarını hep arkada fon müziği olarak türkü dinlerken izledim ben. Bir Nazım Hikmet kadar olmasa da seviyorum sonuçta memleketimi.
Belki de bu yüzden bu kadar sevdim Bir Zamanlar Anadoluda filmini.
Belki de yol boyunca sevdiklerimize, tatilimize, arkadaşlarımıza kavuşacağız diye sevdik yolları.
Türküler o yüzden bana hep sevdiklerimi hatırlatır ya.
Şimdi ise yaşımız mı büyüdüğünden, yoksa dünya çocukluğumuzdaki gibi olmadığından mıdır nedir,
ne yolların ne de türkülerin tadı kaldı.
Neyse yazımın başında, Ankara'dan geldiğimi yazmıştım. Dudullu'dan servise binip Kadıköy'e gelirken yolda TRT FM'de Türkülerle Anadolu programı vardı. Serviste yol hiç bitmesin istedim. İğrenç İstanbul trafiğinde göz açıp kapatıncaya kadar geçti yol.
Oysa daha 1 saat önce saatlerdir otobüste olduğumdan kafayı yemiştim.
Çalsın fonda türküler, yollara çıkayım, memleketime döneyim istedim.
Sevdiklerim orada çünkü.
Bugün en sevdiğimi ziyaret ettim Ankara Karşıyaka Mezarlığı'nda. Ananem kendisi. Kendisine gelirken türkü dinleyemiyorum nedense, giderken de dinlemedim. Yollar da anlamsız geliyor çünkü.
Bu arada bakıyorum da bayadır yazmamışım buraya. 1,5 yıldan fazla olmuş.
Yoldaydım çünkü...
http://youtu.be/nFW5hBrhxOk
27 Mart 2013 Çarşamba
Yol
Bugün Ankara'dan geldim. Yol boyunca dağları, köyleri, İç Anadolu'nun kalan son yeşil örtüsünü izleyerek keyifli bir yolculuk geçirdim. Düşündüm ki ben yolculuk yapmayı baya seviyorum. Nedenini düşünmedim. Belki küçüklüğümden beri iç anadolunun muhtelif yerlerine dağılmış çok sevdiğim akrabalarımızı görmeye gittiğim içindir yolculuğu bu kadar sevmem.
Yani aslında sevdiğin birine varmayı seviyorsun da yol bahanen oluyor bir nevi.
Arabanın arka koltuğundaydım hep. Ortada oturur yolu izlerdim. Annem, babam önde otururdu. Yolda hep müzik dinlerdim. Genelde türkü dinlerdik. Zülfü Livaneli, Edip Akbayram, Selda Bağcan ve daha nicesi. Yol boyunca bir kaset biter, diğeri takılırdı. Bazen benim kasetlerim de takılırdı ama genelde sonuna kadar dinlenmezdi. Bu kaset değişim işini annem yapardı. Arada da meyve soyardı.
Türküleri dinlerken iç anadolunun çorak topraklarını, yeşil yaylarını, göz alabildiğince uzun düzlüklerini, dağlarını hep arkada fon müziği olarak türkü dinlerken izledim ben. Bir Nazım Hikmet kadar olmasa da seviyorum sonuçta memleketimi.
Belki de bu yüzden bu kadar sevdim Bir Zamanlar Anadoluda filmini.
Belki de yol boyunca sevdiklerimize, tatilimize, arkadaşlarımıza kavuşacağız diye sevdik yolları.
Türküler o yüzden bana hep sevdiklerimi hatırlatır ya.
Şimdi ise yaşımız mı büyüdüğünden, yoksa dünya çocukluğumuzdaki gibi olmadığından mıdır nedir,
ne yolların ne de türkülerin tadı kaldı.
Neyse yazımın başında, Ankara'dan geldiğimi yazmıştım. Dudullu'dan servise binip Kadıköy'e gelirken yolda TRT FM'de Türkülerle Anadolu programı vardı. Serviste yol hiç bitmesin istedim. İğrenç İstanbul trafiğinde göz açıp kapatıncaya kadar geçti yol.
Oysa daha 1 saat önce saatlerdir otobüste olduğumdan kafayı yemiştim.
Çalsın fonda türküler, yollara çıkayım, memleketime döneyim istedim.
Sevdiklerim orada çünkü.
Bugün en sevdiğimi ziyaret ettim Ankara Karşıyaka Mezarlığı'nda. Ananem kendisi. Kendisine gelirken türkü dinleyemiyorum nedense, giderken de dinlemedim. Yollar da anlamsız geliyor çünkü.
Bu arada bakıyorum da bayadır yazmamışım buraya. 1,5 yıldan fazla olmuş.
Yoldaydım çünkü...
http://youtu.be/nFW5hBrhxOk
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder